Botswana Landscape from Kobus Loubser on Vimeo.
Monday, June 6, 2011
Tuesday, September 8, 2009
September 2009
Dumelang Lotlhe!
Ons het sopas teruggekom van die Septermber uitreik! Als het uitstekend verloop, geen teespoed op die pad nie, niemand ernstig beseer nie en als was redelik awesome gewees. Hier volg 'n paar updates vir die mense wat lanklaas daar was:
Net bietjie agtergrond oor Phuduhudu. Die hoofman, Kgosi Phori, het 'n hele paar jaar terug gevra dat ons 'n kerk daar sal bou en die werk wat ons in Inalegolo doen daar ook sal doen. Na onderhandelings is die proses egter gekniehalter en het ons niks meer van hulle gehoor nie. In Maart 2008 het ons 'n uitreik Phuduhudu toe onderneem. Ons was in Inalegolo gestationeer maar het elke dag ingery en selfs twee aande oorgeslaap en die Jesus Film gewys. In die tyd het ons goeie kontakte opgebou en die goedgesindheid van die Kgosi bewerkstellig.
Nou in Septermber het ons een oggend die pad Phuduhudu toe gevat. Ons eerste plan was om die Kgosi op te spoor en toestemming te vra om in die gemeenskap rond te beweeg en opelug uitreike te hou. Toe ons langs die winkeltjie stilhou om te bene te rek en te bid vir die pad vorentoe stop 'n bakkie langs ons. Tot ons verbasing is dit niemand anders as die Kgosi self nie. Hy het ons onmiddellik ontvang en selfs toestemming te gee om die Kgotla te gebruik. Ons het aangery na die Kgotla en is dadelik deur Rre Segwagwa ontvang wat die voorsitter van Phuduhudu se VDC is. In Phuduhudu sowel as in Inalegolo was die VDC besig met 'n gemeenskapsprojek 'operation draught'. Hiervoor is plaaslike mense ingespan om bossies uit te trek, bome te kap en derglike dinge te doen vir 'n P400 loon per maand. Rre Segwagwa het ons dadelik genooi om ons eerste uitreik sommer by die klomp mense hou wat besig was met die projek. Hy het ons ook genooi na die ander groep wat 'n end verder by 'n begrafplaas besig was. Ons het ons sketsbord opgeslaan en 'n opelug uitreik gehou. Met die oproep aan die einde het al 29 mense vorentoe gekom en gese hulle wil 'n stap neem om hulle lewens vir die Here te gee! Ons het saam met hulle gebid en aanbeweeg na die begrafplaas en dieselfde ervaring gehad. Ons het net weer besef dat die oes ryp is maar die arbeiders min! Van daar is ons na die skool en het ons kennis gemaak met die nuwe skoolhoof van Phuduhudu Mma Mothibamela. Sy het met ons gedeel dat sy 'n wedergebore kind van die Here is en dat sy al lank al wag vir 'n groep soos ons om daar te begin werk onder die kinders.
Woensdag is ons na Kokong toe. Ons voornemens was, soos met Phuduhudu, om eerstens die hoofman te ontmoet en dan verder te kyk. Ons het langs oom Lukas se bottelstoor gestop om te bid en te vra dat die regte mense ons sal ontmoet. Toe ons klaar gebid het stap daar 'n groepie jong mans verby wat ons in die rigting van die Kgotla kon wys. Toe ons langs die Kgotla stop kom een van die Kgosana's, Rre Pitso, uitgestap en nooi ons in. Ek en Mma Kgomotso het binnegegaan en die Kgotla in sitting beleef. Die hoofman Kgosi Moalafi en sy vier Kgosana's was ge-suit en ge-tie en het gesit asof hulle net vir ons wag. Ons saak is gestel dat ons nie daar is om nog 'n kerk te stig nie maar liewer met die mense (en die kerke) wil saamwerk. Die Kgotla was uiters ten gunste van die idee en het ons onmiddellik begin rondwys. Hulle het ons eerste na die Lutherse kerk geneem. Ons het die sleutel by die bakkery gekry en die Kgosana het sommer dadelik vir ons toestemming gekry om die Kerkgebou te mag gebruik as ons daar is. Die gebou is basies 'n groot saal met bankies in en kleurvolle prente teen die muur. Van daar is ons na die skool waar ons die Adjunkhoof, Mma Sebatana ontmoet het. Sy was so opgewonde oor die idee dat sy van die ander onderwysers geroep het om met hulle ook te deel. Ons het die dag ongelukkig nie kans gehad om 'n uitreik te hou nie weens die mense se gretigheid om ons rond te wys.
Die heeltyd terwyl ons daar was het ek geworstel met die idee: waar gaan ons die mense kry om die werk te doen! Ek moes met elke uitnodiging benadruk dat ons geensins beloftes maak om te kom of 'n vaste datum kan verskaf nie. Die feit bly egter staan dat die mense se harte oop is en die evangelie daar wil he! Die verdere werklikheid dat al die regte mense oor ons pad gestuur is sê vir my dat ons 'n rol het om te speel! Hoe ons vorentoe gaan werk bly egter 'n gebedsaak en ons vertrou dat God ons sal wys en dat hy die Arbeiders sal voorsien!
By Inalegolo self het dinge aangegaan soos gewoonlik. Ons kinderprogram was gefokus daarop om Jesus 'n integrale deel van hulle lewens te maak. Die week se program is rondom Rom 12 gebou en ons het uitgewys hoe die 'wesenlike van die godsdiens' wat God van ons verwag is om onsself vir hom te gee as lewende offers wat vir hom aanneemlik is. Dit beteken dus dat God eerstens wil hê dat jy jouself vir hom moet wees! Hierdie boodskap kom in kontras met die idee dat ons 'n westerse godsdiens op die mense wil afdwing wat min/geen toepaslikheid op hulle lewens het nie. Inteendeel het ons probeer kyk hoe God in hulle konteks gedien en geken kan word (godsdiens). Ons het dus gekyk na hoe hulle God kan ontmoet en hoe hulle God kan dien. Ons het probeer wegbly van die tradisionele Kerk toe kom, Bybel lees en bid idee af (nie geignoreer nie... net minder daaropo gefokus). Ons het hulle aandag probeer vestig op die natuur en om God te eer deur hom as skepper te dien en oor die natuur te heers as God se verteenwoordigers. Verder het ons uitgewys hoe God gedien word as ons mekaar dien. Donderdag oggend is daar geleendheid gegee om hulleself vir God te gee (indien hulle dit nog nie gedoen het nie). Die reaksie en opkoms was baie goed, soos gewoonlik, gewees... die vraag bly egter: Waarheen van hier af?
In die volwasse dienste het ons probeer om bietjie meer as gewoonlik saam te werk met die plaaslike leiers. Ons het dus vir Joseph Borokgwe en kie kans gegee om van die dienste tydens die week te lei. Almal was verras en bemoedig deur Rre Borokgwe se preek uit Numerie van alle boeke! Ons is net weer aangemoedig om vir die leiers op Inalegolo te bid. Ons besef ook dat ons betrokkenheid mettertyd sal moet verskuif van voorsiener na ondersteuner!
Ons loof die Here vir nog 'n wonderlike uitreik en die deure wat vir Sy koninkryk oopgegaan het! Ek wil almal uitdaag om saam met ons te bid vir Inalegolo, Moruti Johannes, die leiers van die gemeenskap, die omringende gebiede, en ons rol en betrokkenheid vorentoe!
Pula!!!
Ons het sopas teruggekom van die Septermber uitreik! Als het uitstekend verloop, geen teespoed op die pad nie, niemand ernstig beseer nie en als was redelik awesome gewees. Hier volg 'n paar updates vir die mense wat lanklaas daar was:
- Die gryspad van Phuduhudu af is klaar en loop tot in Inalegolo.
- Die skoolhoof Willemina het pensioen gevat en ons bid vir 'n nuwe skoolhoof wat ons goedgesind sal wees!
- Die proses om die grond oor te plaas van die Lutherse Kerk na die N.G. Kerk het toe nooit deurgegaan nie! Die Lutherse kerk is dus terug en wil graag daar werk. Mnr. Tsela, een van die plaaslike mans, is deur hulle aangestel as leier om die gemeente te bedien. Ons probeer dus om so veel moontlik met hulle saam te werk.
Net bietjie agtergrond oor Phuduhudu. Die hoofman, Kgosi Phori, het 'n hele paar jaar terug gevra dat ons 'n kerk daar sal bou en die werk wat ons in Inalegolo doen daar ook sal doen. Na onderhandelings is die proses egter gekniehalter en het ons niks meer van hulle gehoor nie. In Maart 2008 het ons 'n uitreik Phuduhudu toe onderneem. Ons was in Inalegolo gestationeer maar het elke dag ingery en selfs twee aande oorgeslaap en die Jesus Film gewys. In die tyd het ons goeie kontakte opgebou en die goedgesindheid van die Kgosi bewerkstellig.
Nou in Septermber het ons een oggend die pad Phuduhudu toe gevat. Ons eerste plan was om die Kgosi op te spoor en toestemming te vra om in die gemeenskap rond te beweeg en opelug uitreike te hou. Toe ons langs die winkeltjie stilhou om te bene te rek en te bid vir die pad vorentoe stop 'n bakkie langs ons. Tot ons verbasing is dit niemand anders as die Kgosi self nie. Hy het ons onmiddellik ontvang en selfs toestemming te gee om die Kgotla te gebruik. Ons het aangery na die Kgotla en is dadelik deur Rre Segwagwa ontvang wat die voorsitter van Phuduhudu se VDC is. In Phuduhudu sowel as in Inalegolo was die VDC besig met 'n gemeenskapsprojek 'operation draught'. Hiervoor is plaaslike mense ingespan om bossies uit te trek, bome te kap en derglike dinge te doen vir 'n P400 loon per maand. Rre Segwagwa het ons dadelik genooi om ons eerste uitreik sommer by die klomp mense hou wat besig was met die projek. Hy het ons ook genooi na die ander groep wat 'n end verder by 'n begrafplaas besig was. Ons het ons sketsbord opgeslaan en 'n opelug uitreik gehou. Met die oproep aan die einde het al 29 mense vorentoe gekom en gese hulle wil 'n stap neem om hulle lewens vir die Here te gee! Ons het saam met hulle gebid en aanbeweeg na die begrafplaas en dieselfde ervaring gehad. Ons het net weer besef dat die oes ryp is maar die arbeiders min! Van daar is ons na die skool en het ons kennis gemaak met die nuwe skoolhoof van Phuduhudu Mma Mothibamela. Sy het met ons gedeel dat sy 'n wedergebore kind van die Here is en dat sy al lank al wag vir 'n groep soos ons om daar te begin werk onder die kinders.
Woensdag is ons na Kokong toe. Ons voornemens was, soos met Phuduhudu, om eerstens die hoofman te ontmoet en dan verder te kyk. Ons het langs oom Lukas se bottelstoor gestop om te bid en te vra dat die regte mense ons sal ontmoet. Toe ons klaar gebid het stap daar 'n groepie jong mans verby wat ons in die rigting van die Kgotla kon wys. Toe ons langs die Kgotla stop kom een van die Kgosana's, Rre Pitso, uitgestap en nooi ons in. Ek en Mma Kgomotso het binnegegaan en die Kgotla in sitting beleef. Die hoofman Kgosi Moalafi en sy vier Kgosana's was ge-suit en ge-tie en het gesit asof hulle net vir ons wag. Ons saak is gestel dat ons nie daar is om nog 'n kerk te stig nie maar liewer met die mense (en die kerke) wil saamwerk. Die Kgotla was uiters ten gunste van die idee en het ons onmiddellik begin rondwys. Hulle het ons eerste na die Lutherse kerk geneem. Ons het die sleutel by die bakkery gekry en die Kgosana het sommer dadelik vir ons toestemming gekry om die Kerkgebou te mag gebruik as ons daar is. Die gebou is basies 'n groot saal met bankies in en kleurvolle prente teen die muur. Van daar is ons na die skool waar ons die Adjunkhoof, Mma Sebatana ontmoet het. Sy was so opgewonde oor die idee dat sy van die ander onderwysers geroep het om met hulle ook te deel. Ons het die dag ongelukkig nie kans gehad om 'n uitreik te hou nie weens die mense se gretigheid om ons rond te wys.
Die heeltyd terwyl ons daar was het ek geworstel met die idee: waar gaan ons die mense kry om die werk te doen! Ek moes met elke uitnodiging benadruk dat ons geensins beloftes maak om te kom of 'n vaste datum kan verskaf nie. Die feit bly egter staan dat die mense se harte oop is en die evangelie daar wil he! Die verdere werklikheid dat al die regte mense oor ons pad gestuur is sê vir my dat ons 'n rol het om te speel! Hoe ons vorentoe gaan werk bly egter 'n gebedsaak en ons vertrou dat God ons sal wys en dat hy die Arbeiders sal voorsien!
By Inalegolo self het dinge aangegaan soos gewoonlik. Ons kinderprogram was gefokus daarop om Jesus 'n integrale deel van hulle lewens te maak. Die week se program is rondom Rom 12 gebou en ons het uitgewys hoe die 'wesenlike van die godsdiens' wat God van ons verwag is om onsself vir hom te gee as lewende offers wat vir hom aanneemlik is. Dit beteken dus dat God eerstens wil hê dat jy jouself vir hom moet wees! Hierdie boodskap kom in kontras met die idee dat ons 'n westerse godsdiens op die mense wil afdwing wat min/geen toepaslikheid op hulle lewens het nie. Inteendeel het ons probeer kyk hoe God in hulle konteks gedien en geken kan word (godsdiens). Ons het dus gekyk na hoe hulle God kan ontmoet en hoe hulle God kan dien. Ons het probeer wegbly van die tradisionele Kerk toe kom, Bybel lees en bid idee af (nie geignoreer nie... net minder daaropo gefokus). Ons het hulle aandag probeer vestig op die natuur en om God te eer deur hom as skepper te dien en oor die natuur te heers as God se verteenwoordigers. Verder het ons uitgewys hoe God gedien word as ons mekaar dien. Donderdag oggend is daar geleendheid gegee om hulleself vir God te gee (indien hulle dit nog nie gedoen het nie). Die reaksie en opkoms was baie goed, soos gewoonlik, gewees... die vraag bly egter: Waarheen van hier af?
In die volwasse dienste het ons probeer om bietjie meer as gewoonlik saam te werk met die plaaslike leiers. Ons het dus vir Joseph Borokgwe en kie kans gegee om van die dienste tydens die week te lei. Almal was verras en bemoedig deur Rre Borokgwe se preek uit Numerie van alle boeke! Ons is net weer aangemoedig om vir die leiers op Inalegolo te bid. Ons besef ook dat ons betrokkenheid mettertyd sal moet verskuif van voorsiener na ondersteuner!
Ons loof die Here vir nog 'n wonderlike uitreik en die deure wat vir Sy koninkryk oopgegaan het! Ek wil almal uitdaag om saam met ons te bid vir Inalegolo, Moruti Johannes, die leiers van die gemeenskap, die omringende gebiede, en ons rol en betrokkenheid vorentoe!
Pula!!!
Thursday, August 28, 2008
Bankbesonderhede
Dag mense!
As jy sou wou bydrae tot die Botswana uitreik self, gebruik die bankbesonderhede:
Ds. BD Klut: Inalegolo
9093271655
ABSA Aucklandpark Spaar Rekening
335105
As jy wil bydrae tot Ds. Johannes Ramaifo se bediening en die groter prentjie van die Botswana uitreik wat Inalegolo, Phuduhudu en enige bou projekte insluit, gebruik die:
StudenteKerk Uitreiktrust
9099094960
ABSA Aucklandpark Spaar Rekening
335105
As jy sou wou bydrae tot die Botswana uitreik self, gebruik die bankbesonderhede:
Ds. BD Klut: Inalegolo
9093271655
ABSA Aucklandpark Spaar Rekening
335105
As jy wil bydrae tot Ds. Johannes Ramaifo se bediening en die groter prentjie van die Botswana uitreik wat Inalegolo, Phuduhudu en enige bou projekte insluit, gebruik die:
StudenteKerk Uitreiktrust
9099094960
ABSA Aucklandpark Spaar Rekening
335105
Botswana September 2008
Ons is weer oppad Botswana toe! 29 Augustus tot 6 September, kort en kragtig!
Bid ASB vir ons, ons is 'n klein spannetjie, met bitter min ouens, so ons gaan almal gestretch word om goed te doen en meer te doen as wat ons gewoond aan is! Kleiner spanne beteken ook minder borge, so as jy dit op jou hart gedruk voel, sponsor ons so bietjie!
As jy wil saam gaan, is jy natuurlik welkom, laat weet ons net ASAP! As jy 'n bakkie het wat wil saam gaan, laat weet ons NOU!
Bid ASB vir ons, ons is 'n klein spannetjie, met bitter min ouens, so ons gaan almal gestretch word om goed te doen en meer te doen as wat ons gewoond aan is! Kleiner spanne beteken ook minder borge, so as jy dit op jou hart gedruk voel, sponsor ons so bietjie!
As jy wil saam gaan, is jy natuurlik welkom, laat weet ons net ASAP! As jy 'n bakkie het wat wil saam gaan, laat weet ons NOU!
Monday, August 4, 2008
Hier's die gedig, soos belowe, wat Judy in Junie geskryf het:
In die land van dooie sand, was elke sonopkoms soos die geboorte van klein bokkies. En ons moes Hope bring vir die wat kla, maar Hope se kindertjies het ons vinnig laat besef dat hulle nie die enigste is wat soos geel blommetjies kan groei nie. Inalegolo, Botswana Junie 2008 was reeds 'n bestaande hut waarin 17 sterre vir ongeveer 10 dae moes saambly.
Elke dag was soos om aan te sit by 'n feesmaal saam met al 16 van jou boeties en sussies. Sommige sterre was 'n ma gewees, ander, 'n pa en dan was daar ook 'n oupa . . . nie a.g.v. die jare nie, maar wysheid. 'n Klein boetie wat met lekkerte lag soos wanneer hy jou in sy taal sou spot of jou dalk sommer doop met een of ander superhero se naam. Die hoofman het ook kom aansit vir ete, terwyl een ster gedurig wou he almal moet rustig raak soos ons soggens met 'n blou/geel boekie sou sit. Dan was daar die wat 'n deal of twee sou maak vir 'n bietjie ekstra pap en daardie wat die potte kon skoonmaak vir, of 'n 1l melk, of 'n CHOMP. Nou en dan sou 'n mes of meer in die sand beland en 'n paar grappies soos sandklonte in die bos gegooi word. Maar die son trek water en gereeld was daar 'n draai gemaak by die Watertoring met lewende water. Die Allerhoogste van Inalegolo wat alles kan sien. Voor ons dan sou evuleer, was daar 'n pragtige sonsondergang as jy net in die diepte voor jou sou staar. Die groot en warm oranje bal wat deur soveel van ons vasgehou is, word vinnig vervang met die oranje Gees waarom almal sou sit vir 'n bietjie hitte. Dis nou koud en donker. Ideaal vir sterrekyk. Daar's baie. Elkeen uniek. En dis dan dat ek nie soos 'n reptiel my sterre dank vir dit wat ek het nie, maar eerder die Kindjie van die Betlehem ster vir die onvergeetlike feesmaal saam met ander sterre van die hemelruim wat self ook skitter. Wanneer almal dan op die dooie sand le en slaap is daar stilte. 'n Stilte dat jy selfs 'n briesie kan hoor. Amper die soort stilte wat daar was, nog voordat daar iets was. 'n Stilte waar selfs die maan se beweging gehoor word. Doodse stilte.
Ons gaan weer 29 Augustus tot 6 September Inalegolo toe, en hoop ook om 'n paar keer in Phuduhudu 'n draai te gaan maak. Miriam, een van die tolke wat 'n paar jaar terug saam gegaan het, gaan weer saam. Sy's intussen getroud en het 'n babadogtertjie gekry, wie ook gaan saam gaan.
Die kerkgronde is gedurende die vorige uitreik oorgeteken van die Luterse kerk na die NG kerk van Botswana, en ons hoop ook in die vervolg nouer met hulle saam te werk. Ds Johannes Wessels het ook 'n blog by http://morutijo.blogspot.com/, gaan lees gerus meer van hulle werk daar!
Op die lang termyn, borg ons nog kort kort vir Ds. Johannes Ramaifo om hom te help met petrol sodat hy by Inalegolo kan uitkom, en ons kyk na 'n paar klein projekte om die kerkie bietjie meer leefbaar te maak. Ons wil 'n selfoon torinkie opsit sodat ons nie meer hoef watertoring toe te ry vir sein nie, en ook twee beddens invat waarop tydelike besoekers kan slaap. Ons het sommer gedink ons gaan beddens soos die koshuis beddens invat. Hulle's lekker sterk, en kan klein oppak.
As enige iemand nog idees het oor wat mens kan doen om die kerkie op te knap, laat weet gerus!
In die land van dooie sand, was elke sonopkoms soos die geboorte van klein bokkies. En ons moes Hope bring vir die wat kla, maar Hope se kindertjies het ons vinnig laat besef dat hulle nie die enigste is wat soos geel blommetjies kan groei nie. Inalegolo, Botswana Junie 2008 was reeds 'n bestaande hut waarin 17 sterre vir ongeveer 10 dae moes saambly.
Elke dag was soos om aan te sit by 'n feesmaal saam met al 16 van jou boeties en sussies. Sommige sterre was 'n ma gewees, ander, 'n pa en dan was daar ook 'n oupa . . . nie a.g.v. die jare nie, maar wysheid. 'n Klein boetie wat met lekkerte lag soos wanneer hy jou in sy taal sou spot of jou dalk sommer doop met een of ander superhero se naam. Die hoofman het ook kom aansit vir ete, terwyl een ster gedurig wou he almal moet rustig raak soos ons soggens met 'n blou/geel boekie sou sit. Dan was daar die wat 'n deal of twee sou maak vir 'n bietjie ekstra pap en daardie wat die potte kon skoonmaak vir, of 'n 1l melk, of 'n CHOMP. Nou en dan sou 'n mes of meer in die sand beland en 'n paar grappies soos sandklonte in die bos gegooi word. Maar die son trek water en gereeld was daar 'n draai gemaak by die Watertoring met lewende water. Die Allerhoogste van Inalegolo wat alles kan sien. Voor ons dan sou evuleer, was daar 'n pragtige sonsondergang as jy net in die diepte voor jou sou staar. Die groot en warm oranje bal wat deur soveel van ons vasgehou is, word vinnig vervang met die oranje Gees waarom almal sou sit vir 'n bietjie hitte. Dis nou koud en donker. Ideaal vir sterrekyk. Daar's baie. Elkeen uniek. En dis dan dat ek nie soos 'n reptiel my sterre dank vir dit wat ek het nie, maar eerder die Kindjie van die Betlehem ster vir die onvergeetlike feesmaal saam met ander sterre van die hemelruim wat self ook skitter. Wanneer almal dan op die dooie sand le en slaap is daar stilte. 'n Stilte dat jy selfs 'n briesie kan hoor. Amper die soort stilte wat daar was, nog voordat daar iets was. 'n Stilte waar selfs die maan se beweging gehoor word. Doodse stilte.
Ons gaan weer 29 Augustus tot 6 September Inalegolo toe, en hoop ook om 'n paar keer in Phuduhudu 'n draai te gaan maak. Miriam, een van die tolke wat 'n paar jaar terug saam gegaan het, gaan weer saam. Sy's intussen getroud en het 'n babadogtertjie gekry, wie ook gaan saam gaan.
Die kerkgronde is gedurende die vorige uitreik oorgeteken van die Luterse kerk na die NG kerk van Botswana, en ons hoop ook in die vervolg nouer met hulle saam te werk. Ds Johannes Wessels het ook 'n blog by http://morutijo.blogspot.com/, gaan lees gerus meer van hulle werk daar!
Op die lang termyn, borg ons nog kort kort vir Ds. Johannes Ramaifo om hom te help met petrol sodat hy by Inalegolo kan uitkom, en ons kyk na 'n paar klein projekte om die kerkie bietjie meer leefbaar te maak. Ons wil 'n selfoon torinkie opsit sodat ons nie meer hoef watertoring toe te ry vir sein nie, en ook twee beddens invat waarop tydelike besoekers kan slaap. Ons het sommer gedink ons gaan beddens soos die koshuis beddens invat. Hulle's lekker sterk, en kan klein oppak.
As enige iemand nog idees het oor wat mens kan doen om die kerkie op te knap, laat weet gerus!
Wednesday, July 2, 2008
Botswana Jun/Jul '08
Wat 'n wonderlike uitreik!
Die Junie uitreik is gekenmerk aan sy gemaklike dae, en koue aande. Gelukkig was ons in Inalegolo geseënd met ryp vrye aande. Maar dit het ons nog steeds nie gestop om styf langs mekaar onder God se wonderlike ster kombers in te kruip nie.
Mafia om die vuur, en verrassings in ons jaffles het net gesorg vir die pret wat benodig word.
Die kinder bediening was ongelooflik. Die kindertjies het geleer om op hulle eie te bid en toe ons weg gaan het een van die dogtertjies selfs vir ons in die wonderlike Basarwa taal gebid. Wat 'n belewenis was dit nie gewees nie.
Judi, een van die spanlede het 'n uitsonderlike pragtige gedig vir ons geskryf, en ek sal dit later op die blog oplaai.
Elke Botswana - Inalegolo uitreik het sy eie probleme, vooruitsigte en herinneringe. Ons kan werklik net vir God dank dat alles heeltemal vlot verloop het. Dit wat elke spanlid terug gebring het huis toe sal vir nog 'n baie lang tyd saam met ons wees.
Vrede vir julle almal in Jesus!
Kan nie wag om my volgende Inalegolo post te maak nie, ek weet julle almal sal dit LOVE!
Mandus.
Die Junie uitreik is gekenmerk aan sy gemaklike dae, en koue aande. Gelukkig was ons in Inalegolo geseënd met ryp vrye aande. Maar dit het ons nog steeds nie gestop om styf langs mekaar onder God se wonderlike ster kombers in te kruip nie.
Mafia om die vuur, en verrassings in ons jaffles het net gesorg vir die pret wat benodig word.
Die kinder bediening was ongelooflik. Die kindertjies het geleer om op hulle eie te bid en toe ons weg gaan het een van die dogtertjies selfs vir ons in die wonderlike Basarwa taal gebid. Wat 'n belewenis was dit nie gewees nie.
Judi, een van die spanlede het 'n uitsonderlike pragtige gedig vir ons geskryf, en ek sal dit later op die blog oplaai.
Elke Botswana - Inalegolo uitreik het sy eie probleme, vooruitsigte en herinneringe. Ons kan werklik net vir God dank dat alles heeltemal vlot verloop het. Dit wat elke spanlid terug gebring het huis toe sal vir nog 'n baie lang tyd saam met ons wees.
Vrede vir julle almal in Jesus!
Kan nie wag om my volgende Inalegolo post te maak nie, ek weet julle almal sal dit LOVE!
Mandus.
Thursday, February 28, 2008
Botswana, April 2008
Hey Hey Hey!
Dis weer sulke tyd, en die studente slaan behoorlik vuis oor wie die gelukkige klomp gaan wees wat Inalegolo toe kan gaan.
Skip en Bunion is ons trotse leiers, en hulle sal ons van 20 Maart - 1 April lei in die warm son en sand van die Botswana bosveld.
Vir die van julle wat nog nie op 'n Botswana uitreik was nie, daar is nog 'n paar plekke oop, so kontak asb. vir Skip op 082 639 0995.
Die kostes beloop rondom R600.00, maar mense. Dit is well worth it...
Dis weer sulke tyd, en die studente slaan behoorlik vuis oor wie die gelukkige klomp gaan wees wat Inalegolo toe kan gaan.
Skip en Bunion is ons trotse leiers, en hulle sal ons van 20 Maart - 1 April lei in die warm son en sand van die Botswana bosveld.
Vir die van julle wat nog nie op 'n Botswana uitreik was nie, daar is nog 'n paar plekke oop, so kontak asb. vir Skip op 082 639 0995.
Die kostes beloop rondom R600.00, maar mense. Dit is well worth it...
Subscribe to:
Comments (Atom)